15-02-08

CC Dour: Kim opnieuw heel sterk in de korte cross, Koen 3de bij junioren en verliest nipt zijn rode leiderstrui

Verslag CC Dour door Kim:  Er was afgelopen weekend wel wat keuze op atletiekgebied. Naast het Vlaams kampioenschap indoor (waar Roel Ringoot/OPW een knappe 3.51 lukte) en de Veldloop in Izegem (waar men trainingsmakker Stijn Beerens/EA overtuigend de korte cross won) koos ik voor de laatste manche van de CrossCup. Zoals ik vooraf reeds gezegd had, is Dour steevast één van mijn beste manches. Met de nijdige helling in het begin, de ideale afdaling en het golvend parkoers daarna was er voor ieder wat wils. Toch was het deze keer compleet anders als anders. Op enkele plassen na, was er amper modder te bespeuren. Bovendien was er met de spannende strijd voor het eindklassement en eens geen buitenlanders, niemand echt geneigd om de boel te doen ontploffen. De eerste ronde voelde heel goed aan, toch was de kopgroep al snel uitgedund tot een 10tal atleten. Onder hen ook Jonas Roels/LAT en ik. Ik moet toegeven, het voelde enerzijds wat vreemd aan, als je gewoon bent van net achter die kopgroep te strijden.  In de tweede ronde werd het tempo toch wat opgevoerd, maar ik besloot het er toch op te wagen zolang mogelijk mee te gaan. Ook al zat ik nog met het PK in het achterhoofd en dus lang genoeg te wachten.. het Flandrien bloed in me koos om niet afwachtend te lopen. Alhoewel eens weer aangesloten in de kopgroep kreeg ik zin om me zelfs daar eens te laten zien. Ik besloot toch te wachten, want het echte vuurwerk zou weldra gaan beginnen. We waren toen nog met 7 helemaal vooraan. Naast de 3 protagonisten voor de eindzege, Koen Wilssens/VOLH, Kim Ruell/DCLA en Frank Bollen/ATLA, waren ook Lander Tijtgat/AZW, Omar Bekkali/ATLE en Sebastien Dewitte/RESC aanwezig. Na de laatste zware strook helemaal achteraan, ontbonden de topfavorieten hun duivels. Heel vreemd wat me toen overkwam, een soort gemakzucht trad op, het leek alsof ik al tevreden was met het feit dat ik tot zo ver in de finale meekon met de kopgroep en dat de achtervolgers, eeuwige concurrent Jonas Roels/LAT op kop, op onoverbrugbare achterstand gezet waren. Nu goed, misschien kon ik toen ook gewoon niet meer beter hoor, maar toch overheerste dat gevoel doordat ik zo gemakkelijk de eindmeet haalde. Ik kan alleen maar vaststellen dat de conditie is zoals ze op dit moment hoort te zijn!  Er resten nu nog 4 weken tot het Belgisch kampioenschap in Oostende, waar men de afstand van de korte cross ingekort heeft tot 2541m. Voor mij persoonlijk een jammere zaak, maar het parkoers in Stene zal wel voldoende verschil toelaten zeker. Het zal allezins een spannende 'open' wedstrijd worden, waar zeker ook de toeschouwers bij de winnaars zullen behoren. 
Verslag CC Dour door Koen:

Zoals de meesten onder jullie wel al zullen weten ben ik dus mijn rode leiderstrui op de slotmanche in Dour kwijt gespeeld. Nu, kwijtgespeeld is een groot woord! Mijn dichtste belager Jeroen D'Hoedt was gewoonweg beter, het sport en je moet daar niet over zeuren. Hij was beter de laatste manches en mocht dan ook verdiend de rode leiderstrui aandoen in Dour. Natuurlijk wel een spijtige zaak voor mij, maar ik laat me er niet door raken! Ik sta mentaal sterk en mijn hoofd staat vooral gericht richting Stene op 9 maart!!!

 In Dour moest ik dus voor Jeroen eindigen om de leiding te behouden, dit kon ik niet en daarom moest ik de fakkel doorgeven=p. In dour was ik ook niet op mijn sterkst, misschien wel logisch te verklaren door het drukke programma van de weken voordien. Ik wou het PK en de eerste training van het crossteam niet laten schieten, daarom de keuze voor het drukke programma. Deze zomer, daar wil ik knallen en zal ik wat beter de wedstrijden uitstippelen samen met mijn trainer Raymond.

Dour kan ik héél simpel samenvatten, hier komt het. Geen lef genoeg om Jeroen te volgen in de afdeling, wat hij daar liet zien in de afdaling was subliem. Resultaat? Gaatje toelopen, dit geen tot ronde 2 van de 5. Daarna moest ik steeds op enkele meters blijven hangen, te zien op de foto's. Ik kreeg het gaatje niet dicht, ik heb gevochten de hele wedstrijd lang, maar kon geen vuist maken tegen het teamwerk van Jeroen D'Hoedt en zijn Britse medevluchter Bernsten Philipp. Op het einde toen de strijd voor de overwinning begon tussen de 2 koplopers moest ik buigen, jammer maar dat is nu eenmaal sport!

13:49 Gepost door Team Van Paemel in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.